తెలంగాణలో పెరుగుతున్న విద్వేష ప్రచారం, పోలీసుల దౌర్జన్యాలు: ఇది కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వమా లేక సంఘ్ పరివార్ రాజ్యమా?

కొన్ని ఊహించని మార్పులు, పరిణామాలతో తెలంగాణ వేగంగా తన రూపం మార్చుకుంటోంది. ఏదైనా సంఘటనపై కాలమ్ రాయాలని వారం ప్రారంభంలో నేను భావిస్తే, వారం మధ్యకు వచ్చేసరికి ఆ అంశం స్థానంలో మరో కొత్త వివాదమో లేదా విషయమో వచ్చి చేరుతోంది. ఈ పరిణామం మంచిదా లేక చెడ్డదా? ఇది తెలంగాణ సామాజిక పురోగతిని ప్రతిబింబిస్తుందా? లేదంటే ఇక్కడి సామాజిక, రాజకీయ, ఆర్థిక, సాంస్కృతిక రంగాల్లోని విలువల పతనాన్ని తెలియజేస్తుందా? ఈ మధ్యకాలంలో తెలంగాణలో జరిగిన కొన్ని సంఘటనలను గమనిస్తే ఇక్కడ సంఘ్ పరివార్ దూకుడు, దుశ్చర్యలతో పాటు పోలీసుల అతి కూడా రోజురోజుకూ పెరుగుతున్నాయని చెప్పక తప్పడం లేదు. అధికారంలో ఉన్నది కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వమే అయినప్పటికీ, దాని పనితీరు మాత్రం సంఘ్ పరివార్ ప్రభుత్వమేమో అన్న అనుమానాలు కలుగుతున్నాయి. రాహుల్ గాంధీ చేతిలో పట్టుకుని తిరిగే రాజ్యాంగానికి గానీ, ఆయన హామీ ఇచ్చిన చట్టబద్ధమైన పాలనకు గానీ ఇక్కడి ప్రభుత్వం కనీస గౌరవం ఇవ్వడం లేదనే విషయం కాంగ్రెస్ అధిష్టానానికి తెలుసో లేదో స్పష్టంగా తెలియదు. తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి రేవంత్ రెడ్డి కూడా తమలో ఒకరని సంఘ్ పరివార్ శక్తులు భావించేలా, సంతృప్తి చెందేలా కొన్ని పరిణామాలు, సంఘటనలు చాలా సహజంగా సాగిపోతున్నాయి. ఈ వారంలో జరిగిన ఓ రెండు సంఘటనలను మనం పరిశీలిద్దాం. ఒకటి ఆర్మూర్లో జరిగిన వివాదాన్ని సాకుగా చూపిస్తూ సంఘ్ పరివార్ శక్తులు సాగిస్తున్న విషపూరితమైన, ద్వేషపూరితమైన ప్రచారం. ఇక రెండవది ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజకీయ నాయకులను విమర్శించినందుకు హైదరాబాద్కు చెందిన ఇద్దరు జర్నలిస్టులను ఆంధ్రప్రదేశ్ పోలీసులు అపహరించిన తీరు. ఈ రెండు సంఘటనలకు తెలంగాణ ప్రభుత్వం, పాలనా పద్ధతులు, పోలీసులతో ప్రత్యక్షంగా లేదా పరోక్షంగా సంబంధాలు ఉండడం యాదృచ్ఛికం ఏమాత్రం కాదు. ఈ రెండు సంఘటనలు లేదా వివాదాలకు ఒకదానితో ఇంకోదానికి సంబంధం లేనట్టు అనిపించవచ్చు. కానీ ఇవి తెలంగాణ గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తును ఇక్కడి సమాజ ఆలోచనా విధానాన్ని తీవ్రంగా ప్రభావితం చేయగలిగే అంశాలు అనడంలో నాకు ఎలాంటి అనుమానం లేదు. అన్ని రకాల మత ఉన్మాదాల మూలం,సారాంశం ఒక్కటే, అవన్నీ ఒకదానిపై ఒకటి ఆధారపడి బతికే పరాన్నజీవులే అన్న సత్యం ఆర్మూర్లో మరోసారి నిరూపించబడింది. నిజామాబాద్ జిల్లా ఆర్మూర్ మండలం పెర్కిట్ గ్రామంలోని ‘భారత్ చంద్ర స్కూల్’ అనే ప్రైవేట్ పాఠశాలలో విద్యార్థులకు ఉర్దూ బోధిస్తున్నారనేది సంఘ్ పరివార్ ఆరోపించింది. పాఠశాల యాజమాన్యంతోనో, విద్యాశాఖతోనో లేదంటే సంబంధిత ప్రభుత్వ అధికారులతోనో చర్చించి ఈ సమస్యను వారు సజావుగా పరిష్కరించుకోవచ్చు. కానీ అలా చేయలేదు. కొంతమంది భారతీయ జనతా పార్టీ నాయకులు పోలీసులను వెంటబెట్టుకుని వెళ్లి మరీ ఆ పాఠశాలపై దాడి చేశారు. పోలీసుల ముందే స్కూల్ హెడ్మాస్టర్ ను బూతులు తిట్టడంతో పాటు కొట్టారు. పాఠశాల జరుగుతున్న సమయంలో ఒక రాజకీయ పార్టీ సభ్యులు బలవంతంగా చొరబడి హెడ్మాస్టర్పై దాడి చేయడం శిక్షార్హమైన నేరం. పోలీసుల సమక్షంలోనే హెడ్ మాస్టర్ ను కొట్టడం ఖాకీల నిర్లక్ష్యం, బాధ్యతారాహిత్యానికి పరాకాష్ట. ఒక మతానికి చెందిన వ్యక్తి చేసిన మూర్ఖపు, అనుచిత చర్యను సాకుగా చూపిస్తూ ఆర్మూర్ లో సంఘ్ పరివార్ రెచ్చిపోయింది. మనసుల్లో విషాన్ని నింపడానికి, సమాజాన్ని ముక్కలుగా విడగొట్టడానికి ఈ అవకాశాన్ని సమర్థవంతంగా ఉపయోగించుకుంది. ఈ క్రమంలో అక్కడ ఉన్న ప్రభుత్వ అధికారులను కానీ, యంత్రాంగాన్ని కానీ గౌరవించకుండా, గుర్తించకుండా ఆ శక్తులు తమ ఉద్దేశ్యాన్ని, లక్ష్యాన్ని బహిరంగంగానే చాటుకున్నాయి. నిజానికి విద్యార్థులకు ఉర్దూ నేర్పించడంలో ఏ తప్పు లేదు. ఇష్టం ఉంటే వాళ్లు ఓ కొత్త భాషను నేర్చుకోవచ్చు. ఒకవేళ అలా నేర్చుకోవడం వారికి ఇబ్బందిగా ఉన్నా, చెప్పాల్సిన సబ్జెక్టులను టీచర్లు బోధించకుంటే కచ్చితంగా ప్రశ్నించవచ్చు. కానీ ఓ నిర్దిష్ట మతానికి చెందిన భాషగా ఉర్దూను భావించి దాడి చేయడంలో అసలు సమస్య, కుట్ర ఉన్నాయి. తెలంగాణ సమాజంలో విద్వేషాలు పెంచడానికి, మత ప్రాతిపదికన రెండుగా విభజించడానికి ఆర్మూర్ సంఘటనను సంఘ్ పరివార్ శక్తులు ప్రభావవంతంగా ఉపయోగించుకుంటున్నాయి. ఇంతేకాదు ఇతర మతస్థుల పట్ల సాధారణ ప్రజలలో ద్వేష భావాన్ని నాటడంతో పాటు రాష్ట్రంలో రాజకీయ అధికారాన్ని చేజిక్కించుకునే సంఘ్ పరివార్ దీర్ఘకాలిక, కుట్రపూరిత వ్యూహంగా మనం ఈ ఉర్దూ వివాదాన్ని చూడొచ్చు. తెలంగాణ రాష్ట్రంలో రెండవ అధికారిక భాష ఉర్దూ. ఇక్కడున్న చాలా మందికి అది మాతృభాష. 2018 నాటికే తెలంగాణ ప్రభుత్వం ఇంగ్లీష్ మీడియం స్కూళ్లలో ఇంగ్లీష్, తెలుగుతో పాటు మూడవ భాషగా హిందీ, ఉర్దూ, సంస్కృతాలలో ఒకదాన్ని నేర్చుకోవచ్చని చెప్పింది. ఉర్దూ బోధించడం సహజంగా తప్పేమీ కాదు. ఒకవేళ సిలబస్ లో లేకున్నా బోధిస్తే దాన్ని అధికారిక, ప్రజాస్వామ్య పద్ధతుల్లో పరిష్కరించి ఉండాల్సింది. కానీ హెడ్మాస్టర్పై దాడి చేయడం అనేది హింసాత్మక ధోరణిని, తాము చేసే ఇలాంటి పనులకు శిక్ష పడదనే అహంకారాన్ని తెలియజేస్తోంది. ఈ దాడికి పాల్పడిన బీజేపీ నాయకులపై పోలీసులు కేసు నమోదు చేసినప్పటికీ, "అనధికారిక బోధన"కు పాల్పడ్డారంటూ పాఠశాల యాజమాన్యంపై కూడా కేసు నమోదు చేశారు. నిజానికి, వీటిలో ఒకటి శిక్షార్హమైన నేరం అయితే, మరొకటి పోలీసుల అత్యుత్సాహం. స్కూల్ మేనేజ్మెంట్ పై కేసు నమోదు చేయడం అనవసరమే కాదు హింసకు పాల్పడిన సంఘ్ పరివార్ శక్తులను సంతృప్తి పరిచే చర్య (అప్పీజ్మెంట్) గా చూడాలి. జిల్లా అదనపు కలెక్టర్, ఆర్మూర్ సబ్ కలెక్టర్ ఆదేశాల మేరకు ఆర్మూర్ రెవెన్యూ ఇన్స్పెక్టర్, మండల విద్యాధికారి (MEO), స్థానిక పోలీసులు విచారణ జరిపి విద్యార్థులు, ఉపాధ్యాయులు, కరస్పాండెంట్, ఇతర సంబంధిత వ్యక్తులతో మాట్లాడారు. ఒకటో తరగతి నుండి ఐదో తరగతి వరకు హిందీ బోధించడానికి నియమించబడిన ఒక ఉపాధ్యాయుడు ఉర్దూ కూడా బోధిస్తున్నట్లు ఈ కమిటీ తెలుసుకుంది. తల్లిదండ్రుల నుండి ఫిర్యాదులు అందడంతో ఉర్దూ బోధనను నిలిపివేయాలని ఆ ఉపాధ్యాయుడిని ఆదేశించినట్లు కూడా రికార్డు చేశారు. భాషను బోధించడం తప్పు కాదు అయితే ఆ చర్యను హింసతో అడ్డుకోవద్దన్న వాదనను తిప్పికొట్టడానికే పిల్లలకు నమాజ్ కూడా నేర్పిస్తున్నారనే కొత్త ఆరోపణను సంఘ్ పరివార్ వ్యక్తులు జోడించారు. ఇది నిజమా కాదా అనేది ఆ పిల్లలకే తెలియాలి. కానీ ఆర్మూర్లో ఇప్పటికే సామాజిక విభజన, విష ప్రచారం జరిగిపోవడంతో పాటు నిష్పక్షపాత వాతావరణం లేకపోవడంతో అసలు నిజం ఎప్పటికీ బయటకు రాకపోవచ్చు. ఏదేమైనా, తెలంగాణలో ఉర్దూపై ఇలాంటి ద్వేషాన్ని వ్యాప్తి చేయడం తీవ్రంగా ఆక్షేపణీయం. తెలంగాణ సమాజ చరిత్ర, వారసత్వానికి ఇది పూర్తి విరుద్ధం. సంఘ్ పరివార్ వాదిస్తున్నట్లుగా ఉర్దూ ఏ ఒక్క మతానికి చెందిన భాష కాదు. ఇది రాజ్యాంగం గుర్తించిన ఒక భారతీయ భాష. శతాబ్దాలుగా తెలంగాణ సమాజంలో అంతర్భాగంగా ఉంది. రెండు తరాల క్రితం వరకు ఇక్కడున్న ఎందరో సాధారణ ప్రజలు, రచయితలు, రాజకీయ నాయకులు తమ దైనందిన వ్యవహారాలను ఉర్దూలోనే సాగించేవారు. నా తండ్రి కూడా డైరీని ఉర్దూలోనే రాసేవారు. మత విశ్వాసాలతో సంబంధం లేకుండా భారత ఉపఖండం అంతటా ఉర్దూ భాషకు, సాహిత్యానికి లెక్కలేనంత మంది అభిమానులు ఉన్నారు. ఉర్దూపై విషం చిమ్మడం అంటే మన చరిత్రను, సంస్కృతిని అవమానించడమే. ఇందులో ఎవరికీ సందేహం ఉండక్కర్లేదు. తెలంగాణ పోలీసుల సహకారంతో ఏపీ పోలీసుల దౌర్జన్యం రెండవ సంఘటన మొన్న మంగళవారం రాత్రి జరిగింది. సివిల్ దుస్తుల్లో ఉన్న కొందరు వ్యక్తులు హైదరాబాద్ లో ఉండే కె. వెంకటరామిరెడ్డి, ప్రశ్న రావణ్ అనే ఇద్దరు జర్నలిస్టులను అపహరించారు. తాము ఆంధ్రప్రదేశ్ పోలీసులమని ఆ వ్యక్తులు చెప్పుకున్నారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రి కొడుకు, విద్యాశాఖ మంత్రి లోకేష్పై తన యూట్యూబ్ వీడియోలో చేసిన వ్యాఖ్యలకు సంబంధించి విజయనగరంలో నమోదైన కేసులో వెంకటరామిరెడ్డిని గతంలోనే అపహరించారు. ఆ సమయంలో ఆయనను వారం రోజుల పాటు హింసించగా, తెలంగాణ సమాజం నుంచి వచ్చిన ఒత్తిడి, విమర్శలతో విడుదల చేశారు. ఇప్పుడు, అదే కేసులోనో లేదంటే మరొక కేసులోనో నాన్-బెయిలబుల్ వారెంట్ ఉందని చెప్తూ వాళ్లు అపహరించారు. ఈ సందర్భంగా నేను కొన్ని న్యాయపరమైన విషయాలను చెప్పాలనుకుంటున్నాను. నాన్-బెయిలబుల్ వారెంట్ అనేది కోర్టుకు హాజరుకాని వ్యక్తిని కోర్టు ముందు ప్రవేశపెట్టాలని పోలీసులను ఆదేశించే ఒక ఉత్తర్వు. ఇది చట్టబద్ధమైన అరెస్ట్. ఈ వారెంట్ను చూపించి, ఆ వ్యక్తిని అదుపులోకి తీసుకుని, కోర్టు ముందు ప్రవేశపెట్టడం పోలీసులు కచ్చితంగా చేయాల్సిన విధి. ఇది అధికారిక బాధ్యత కాబట్టి పోలీసులు యూనిఫాంలో ఉండడంతో పాటు అధికారిక వాహనాలను మాత్రమే ఉపయోగించాలి. అరెస్ట్ సందర్భంగా వాళ్లు అతిగా ప్రవర్తించకూడదు. అయితే, జర్నలిస్ట్ వెంకటరామిరెడ్డి అరెస్ట్ సమయంలో ఏపీ పోలీసులు ఈ నిబంధనల్లో ఒక్కదాన్ని కూడా పాటించలేదన్న సంగతి ఆ వీడియోలు చూస్తే తెలిసిపోతుంది. వెంకటరామిరెడ్డి తన కుటుంబంతో కలిసి షార్ట్స్, బనియన్లో ఉన్న సమయంలో కనీసం బట్టలు కూడా సరిగ్గా వేసుకోనివ్వకుండా అతన్ని ఇంటి నుండి లాక్కెళ్లారు. వాళ్లు యూనిఫాంలో లేకపోవడంతో కిరాయి గూండాల లాగా కనిపించారు. వారు పోలీసులనే దానికి ఎలాంటి ఆధారాలు లేవు. అధికారిక వాహనంలో కాకుండా తెలంగాణ రిజిస్ట్రేషన్ కలిగిన ప్రైవేట్ కారులో వచ్చారు. గతంలో వెంకటరామిరెడ్డి ఏపీ పోలీసుల అదుపులో ఉన్నప్పుడు అనుభవించిన హింస కారణంగా ఆయన భార్య ఈ అపహరణను అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. ఈ సందర్భంగా పురుష పోలీసు సిబ్బంది ఆమెను పక్కకు నెట్టేసి, అతన్ని బలవంతంగా కారు ఎక్కించాలనుకున్నారు. ఇదే సమయంలో అక్కడికి వచ్చిన స్థానికులు వారి గుర్తింపును ప్రశ్నించి, స్థానిక పోలీసుల సమక్షాన్ని డిమాండ్ చేయడంతో తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో వాళ్లు సరూర్ నగర్ పోలీస్ స్టేషన్కు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. అయితే ఈ అపహరణ సజావుగా సాగేలా సరూర్ నగర్ పోలీసులు సహకరించడాన్నే ఇప్పుడు తెలంగాణ సమాజం ప్రశ్నిస్తోంది. ఈ కిడ్నాప్ వీడియోలు సోషల్ మీడియాలో విస్తృతంగా తిరుగుతున్న సమయంలోనే బుధవారం ఉదయం ఇలాంటిదే మరో సంఘటన గురించి తెలిసింది.ఆంధ్రప్రదేశ్ ఉపముఖ్యమంత్రి పవన్ కళ్యాణ్కు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడారనే ఆరోపణలతో 'ప్రశ్న' యూట్యూబ్ ఛానల్కు చెందిన రావణ్ అనే జర్నలిస్టును కూడా ఏపీ పోలీసులు అర్ధరాత్రి అపహరించారు. ఈ జర్నలిస్టులు-యూట్యూబర్లు అభ్యంతకరమైన వ్యాఖ్యలు చేసి ఉంటే, దర్యాప్తు చేయడానికి, కేసులు నమోదు చేయడానికి, కోర్టులో విచారణ జరపడానికి చట్టం అవకాశం కల్పిస్తుంది. నేరం నిరూపితమైతే శిక్ష కూడా విధించవచ్చు. వారిపై ఆంధ్రప్రదేశ్లో కేసులు నమోదైనందున, ఆంధ్రప్రదేశ్ పోలీసులు తెలంగాణ పోలీసులకు స్థానిక అధికారులకు సమాచారం అందించి అధికారికంగా అరెస్ట్ చేసి ఉండాల్సింది. అలా చేయకుండా రహస్యంగా అనధికారిక పద్ధతిలో వారిని అపహరించడం, కుటుంబాలపై జులుం చేయడం అనేది పోలీస్ రాజ్యానికి, పోలీసుల నిరంకుశత్వానికి నిదర్శనం. పొరుగు రాష్ట్రానికి చెందిన పోలీసులు వచ్చి ఇంతటి దౌర్జన్యానికి పాల్పడుతుంటే, తెలంగాణ పోలీసులు వారిని అడ్డుకోకపోగా, ప్రత్యక్షంగా లేదా పరోక్షంగా సహకారం అందించడం మరింత అన్యాయం. ఈ రెండు సంఘటనలు తెలంగాణ ప్రభుత్వం, దాని పోలీసులపై తీవ్రమైన అనుమానాలను రేకెత్తిస్తున్నాయి. ఈ రాష్ట్రం రాజ్యాంగానికి కట్టుబడి పనిచేసే కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం ద్వారా పాలించబడుతుందా, లేదా మనుధర్మ ఆధారిత, బలవంతపు రాజకీయాలకు అనుగుణంగా సాగుతున్న ఎన్డీఏ (NDA) పాలనలో నడుస్తుందా అని ప్రశ్నించక తప్పడం లేదు. వ్యాసకర్త:- ఎన్. వేణుగోపాల్